Kain

Vanavond het verhaal over de twee broers voorgelezen. De 'Baas' heeft er in 1978 dit van gemaakt.

In the summer that I was baptized
my father held me to his side
As they put me to the water
he said how on that day I cried
We were prisoners of love, a love in chains
He was standin' in the door I was standin' in the rain
With the same hot blood burning in our veins
Adam raised a Cain

All of the old faces
ask you why you're back
They fit you with position
and the keys to your daddy's Cadillac
In the darkness of your room
your mother calls you by your true name
You remember the faces, the places, the names
You know it's never over it's relentless as the rain
Adam raised a Cain

In the Bible Cain slew Abel
and East of Eden he was cast
You're born into this life paying
for the sins of somebody else's past
Daddy worked his whole life for nothing but the pain
Now he walks these empty rooms looking for something to blame
You inherit the sins, you inherit the flames
Adam raised a Cain

Lost but not forgotten, from the dark heart of a dream
Adam raised a Cain

Voor alle vaders en zonen. Springsteen is vandaag jarig. Zestig.

De schepping

"Die wil ik graag hebben pappa. Die met die walvis."

De tale Kanaäns voor kinderen. Wat is er tegen om vroeg te beginnen met het doorgeven van de universele menselijke thema's denk ik bij het doorbladeren. Job wordt over drie maanden vijf. De advies leeftijd van deze versie is zes. Eerst maar plaatjes kijken en daarna een jaar onopvallend in de kast.

Moet lukken. Ik reken af.

Gisteravond was het onontkoombaar. Er moest en zou gelezen worden uit het nieuwe boek. Pyjama aan, haren nat, Job was er helemaal klaar voor. Ik lees met enige terughoudendheid over het ontstaan van de wereld. Is dit niet te moeilijk? God wordt al in zin twee geïntroduceerd. Een paar zinnen later merkt Job achteloos op dat hij God best wel kent. Ik zeg ja? "Die ken ik heel goed joh. Die maakt alle zieke mensen weer beter."

Voor kerst uit. Moet lukken.

Hasselblad

Veertig jaar geleden werd ik door mijn vader uit bed gehaald om de landing te zien. Ik was vier. Ik weet er niets meer van.

Dichter dan de echte prints ben ik nooit gekomen.

Op alle Apollo-missies namen astronauten aangepaste Hasselblad-camera's mee. Exemplaren werden achtergelaten om gewicht te besparen voor de terugvlucht. Er moeten zich nu twaalf Hasselblads op de maan bevinden.

Ik heb negen jaar geleden een Hasselblad van mijn vader cadeau gekregen. Ik zie ons nog op die vrijdagochtend bij de kassa van B&H staan.

Het bandje dat zich vernoemd heeft naar een voor de NASA zeer belangrijk spionagevliegtuig liet gisteravond voor opkomst in de Amsterdam Arena keihard Bowie's Space Oddity schallen.

'Conceptual Continuity' schoot door mijn hoofd tijdens het diafragmeren van Bono.

Het was een Nikon.

Partnergemeente

De West-Canadese stad Kelowna wordt op dit moment bedreigd door hevige bosbranden. In Veendam brandde afgelopen weekend een barak uit het voormalige kamp Westerbork af.

In de wetenschap dat beide plaatsen partnergemeentes van elkaar zijn en in het licht van de vele branden die Oost-Groningen de laatste tijd teisteren lijkt nader internationaal onderzoek gewenst.

Time management

Job heeft van opa en oma een heuse wekker gekregen. Gisteravond een half uur later dan gebruikelijk moet Job naar bed. Het is tenslotte vakantie. Maar om nou te zeggen dat hij er klaar voor is. Nou nee. Het tandenpoetsen wordt aangegrepen om tijd te rekken. Met de mond vol Zendium gaat hij uiteindelijk naar zijn kamer. Job pakt de wekker en gaat draaien aan de wijzers en zet de klok drie kwartier terug. 'Zo en nu kan ik naar bed want het is eindelijk zeven uur.' Tijd blijft relatief. Waarom zou hij ook opschieten.

Westervelde

Het schooljaar bijna gedaan. Na een 'middaggie dweelen' met collega's 'deur de Drentse dreven' het terras in Westervelde. Collega G. stoot mij aan en zegt 'kijk Jan Wolkers'. Ik kijk op en zie dat hij maar vijftig punten scoort. Geen dode schrijver, maar wel een levende dichter. Ik sis terug dat hij respect moet tonen want het is wel de grote Rutger Kopland die voor ons staat.

Collega B. was op weg naar het toilet de dichter al tegen het lijf gelopen en had hem begroet met de woorden 'goedemiddag mijnheer Kopland'. De dichter had gevraagd waar hij collega B. van moest kennen. B. vertelde dat hij bundels van de dichter in de kast heeft staan.

Terecht.

De moeder het water

Ik ging naar moeder om haar terug te zien
Ik zag een vreemde vrouw. Haar blik was wijd en
leeg, als keek zij naar de verre overzijde
van een water, niet naar mij. Ik dacht: misschien

- toen ik daar stond op het gazon, pilsje gedronken
in de kantine van het verpleegtehuis, de tijd
ging langzaam in die godvergeten eenzaamheid -
misschien zou 't goed zijn als nu Psalmen klonken.

Het was mijn moeder, het lijfje dat daar roer-
loos stond in 't gras, alleen haar dunne haren
bewogen nog een beetje in de wind, als voer

zij over stille waatren naar een oneindig daar en
later, haar God. Er is geen God, maar ik bezwoer
Hem Zijn belofte na te komen, haar te bewaren.

Rutger Kopland
Uit: Tot het ons loslaat
Amsterdam, Van Oorschot, 1997

Human Nature?

Nooit een groot fan geweest. Ik vond het allemaal een beetje hysterisch. Maar ja, onder Human Nature en Billy Jean staat wel zijn naam.